İlk öncə yazımda olacaq qüsurlara görə hər kəsdən üzür istəyirəm.Antisemitizm Dünyada yayılmış Yəhudi millətinə və Musəvi inancına sahip millətlərə qarşı başladılmış anti hərəkatdır.Türkiyə də antisemitizm Osmanlı dönəminə dayanır.Dünyadakı ən köhnə antiyəhudi axımlarından birinə sahipdir Türkiyə Antisemitizmi.6 Noyabr 1840 cı İldə Sultan Abdulmecit tərəfindən imzalanan fərmanda Osmanlı Torpaqlarında Yəhudilik və Musəvilik qadağan edilmişdi.O, Dönəmin yəhudiləri isə Məcburiyyətdən İslam dinini qəbul etmiş və Asimilə olaraq Türkləşmişlərdi.Osmanlı dönəmində Yəhudi icmasına qarşı bir çox iftiralar atılaraq onların nüfusdan salmaq üçün bir çox işlər görülmüşdür.1875 ci ildə Ortaya çıxan bir iftiraya görə Yəhudilər 1 azyaşlı erməni uşağını öldürmüş və yandırmışdılar ancaq həmin il uşağın ortaya çıxmasıyla bu yalanın üstü açıldı.Osmanlı dönəmində Yəhudi icmasına qarşı zülmlər əsasən Xristian icmalar tərəfindən edilirdi.Başda yunan və erməni icmaları yəhudilərə qarşı iftiralar atır və onların Osmanlıdakı nüfusunu aşağı salmağa çalışırdı.Bunun səbəbi isə Dinlərarası cəmaatlar idi.Həmçinin indiki İsrail bölgəsində 19 yüzilliyin sonlarına doğru Yəhudi kəsimin sayının artması ərəblərin onlara qarşı çıxmasına,zülm etməsinə və fərqli yerlərdə protestolara gətirib çıxardı.1892 ci ildə ərəb icmasının basqısıyla Osmanlıda Yəhudilərə torpaq satmaq qadağan edildi.Fələstin də Yəhudilərin getdikcə saylarının artması Yəhudi düşmanlığının qığılcımı oldu.Beləki 1908 ci ilin Martında ərəblərin Yafada başlatdığı böyük pogromda bir neçə Yəhudi öldü 13 Yəhudi isə yaralandı.19 yüzilliyin sonunda Küdüsdə artan Yəhudilərin qabağını kəsmək üçün Yəhudilərin Küdüsdə yaşamasını və Torpaq almasını qadağan edən Qanun çıxarıldı.Türkiyə Cumhuriyyəti qurulan zaman isə sadəcə İstanbulda 100,000 dən çox Yəhudi yaşayırdı.Türkiyə Cumhuriyyətinin elədiyi Basqılar nəticəsində bu sayı 10 Dəfə azaldı.Lozan Anlaşmasında Azınlıqlara Verilən Haqlardan əl çəkmələri üçün Yəhudilər üzərində böyük bir basqı yarandı.Yeni Türkiyə Cumhuriyyəti Müxalifəti Antisemit bir axım başlatdı və Yəhudiləri Ermənilərin Mallarına qeyri yasal yollarla əl qoyması və Yunanlara dəstək verməklə günahlandırıldı.2 İyul 1934 də Nasist Almanyasının Dəstəklədiyi Cevat Rıfat Atilhan Antisemit bir hərəkat başlattı və Türkiyə Cumhuriyyətinin Trakya,Edirne bölgələrində Yəhuləri evlərindən çıxardaraq öldürmüşdür.Dövlət Fövqəladə hal elan etməsinə baxmayaraq bir çox Yəhudi dövlət işçiləri tərəfindən evlərindən qovulmuş,sürgün edilmişdi.1939-1942 ci illərdə Nazi Almanyası dəstəkli Antisemitizm Ölkədə böyük bir dəstək tapdı və ölkənin bir çox əyalət və bölgələrində Yəhudi icmasına qarşı amansız basqılar başladı.Hökümət araya girmədi.1942 ci ildə Türkiyənin başına sağ görüşlü partiyalar keçdi və Varlıq Vergisi qanuna daxil edildi.Xristian və Yəhudi icması Müsəlmanlardan 5 qat daha çox vergi ödəmək məcburiyyətində qaldı.1934 cü ildə Tekirdağ, Edirne, Kırklareli və Çanakkale bölgələrində bir çox Yəhudi öldürüldü,Qadınlara Təcavüz edildi,Diri Diri Yandırıldı hətta Bir Jandarma Onbaşını Yəhudilərə kömək edirsən deyərək asmışdılar.14 000 Yəhudi ölkədən qaçmışdı.Yəhudilərə qoyulan bir çox qadağalar varıydı bunlardan biri isə Yəhudi icmasının heç bir halda Fələstin bölgəsinə girə bilməyəcəyi idi.Türkiyədə Bir çox Serial,Film,Program və Reklamda Antisemitizm təbliğ edilirdi.Bunlardan Ən Çox Bilinəni isə Kurtlar Vadisi Serialı idi.Hal Hazırda Türkiyədə 500mindən çox Yəhudi yaşayır.Sadəcə İstanbulda 16 sineqoq var ancaq Antisemit hərəkatlar hələdə varlığını sürdürür.İstər İslam Yönümlü qruplar,İstər Sol Yönümlü Qruplar İstərsədə Sağ Qruplarda Antisemit Hərəkatlar Üstünlük Təşkil Etməkdədir.Bir Çoxu isə Fələstini örnək göstərərək Antisemitizmə Haqq qazandırırlar...
18 Nisan 2015 Cumartesi
12 Ocak 2015 Pazartesi
BUZ - ANARŞİST ATEİST BERBER ÇIRAGI'NIN HİKAYESİ
|ANARŞİST ATEİST BERBER ÇIRAGI'NIN HİKAYESİ|
Babamdan çok şiddet gördüm.Annem bırakmıştı beni babamsa alkolikdi eve geç gelir her geldiğinde döverdi beni 8.sınıfa kadar sürekli dövdü okula gitmeye utanirdım sürekli mor olurdu vücudum.Sizin of deyip ağlayıp bağırdığınız aileden yok benim.Korkaktım sürekli korkardım herkesten arkadaşlarımdan falan.Liseye başladım sonunda kapıdan içeri girdim yine korkuyordum.Suratımda yine morluk vardı.Yakışıklıydm ama suratımda morluk vardı.Kapıdan girdiğimde herkes koyun gibi dizilmişti üzerimdeki kıyafetler puruşuktu. Tanıdık birileri varmı diye sıraya geçtim gözlerim mosmordu kızlar bana bakıyorlardı ama bakıcak yüzüm yoktu çünkü kimseyle muhatap olamıyordum vaktim yoktu ve icime kapanıktım. Biraz incelemeye koyuldum sağ tarafta galiba ülkücü olduğunu düşündüğüm çocuklar vardı orta kısımda popüler ve zengin çocukları havalı şekilde duruyordu kız sayısı daha fazlazdı bazı ergen kızlar da kendi çapında erkeklere bakıyordu yorgundum çok hemde evde herşeyi tek başıma yapıyordum. Lanet hayattan bir beklentim yoktu oluruna bırakmaktan başka çarem yoktu benim acizdim herşeyden bir 10 yıl sonra ne bok yiyeceğimi bilmen yaşıyordum geleceğim yoktu benim. Evden kaçıp sokaklarda yatan biriydim ben. Hayatı çok iyi bilirdim insanlarıda aslında.Neyse Anadolu lisesiydi zeki biriydim aslında ders çalışmadan girmiştim zaten istesemde çalışamazdım. Etrafima bakarken sıraya diye bağırdı bir hoca ayağımın biri aciyordu.Babam sandalyeyi sırtımda kırmıştı ertesi gün eve geldiğinde bu sandalye neden kırık diye bacağıma sting gibi tekme atmışti. Amına koydumun adamı flash tvde smack down izler hareketleri benim üzerimde denerdi neyse ağır ağır sıraya geçerken çocuğun birisi çelme takip yere düşürdü beni ayağa kalkamıyordum arkadaşları bakıp guluyorlardi yüzümdeki morluklardan dolayı zten birisi bunu skmş dedi. Bir şey diyemiyordum sesim de kısıktı dövme diye bağırmaktan babama amk adamı bana da içirirdi arada baba oğul çakır kefy olurduk o bana ben ona vururdum sonra oda sinirlenip kafamı masaya falan vururdu her gün düzenli dayak yerdim artık alışkanlık olmuştu bana dayak yemek önceleri ağlardım sürekli ama dayanıklı oldum ağlamayı bıraktım babam ağlatana kadar döverdi neden ağlamıyorsun ağla derdi daha sert vururdu ağlayınca erkek adam ağlamaz der yine vurmaya başlardı. Gözlerim dolmuştu birşey yapamadım ayağa zor kalkıyordum o kadar dayak yiyip ağlamayan ben o çelmede ağlamaya başladım. Sonra birşey diyemeden yerden kalktım sıraya geçtim sınıflar açıklandı 9-B dedi müdür.Üzerim çamur olmuştu tuvalete gidiyordum yanımdan üç tane kız geçiyorlardı birisi durup neden agliyorsun dedi cevap veremedim koşarak tuvalete gittim kızın suratına inek gibi bakmıştım alışık değildim birilerinin benimle ilgilenmesine. Tabi hasta olunca ağlayınca yanında olan derdimi soran bir annem yoktu kimsem yoktu bir babam vardı oda arada eve gelir ağlatana kadar döverdi. Tuvalete gittim elimi yüzümü yikadım müdür herkes sınıflara dedi. Tuvaletten çıktım koridorlarda kimse yoktu. Ağır ağır yürüyordum sınıflara bakarak sonra buldum sınıfı galiba hoca içerideydi. Kapıyı tıkladim gell diye bir kadın sesi duyulmuştu ses bana çok tanıdık gelmişti daha önce bu sesi duyduğuma emindim kapıyı açtım. hoca nerde kaldın leyla dedi hocanın suratına bakamıyordum ilk gördüğüm yere geçtim ellerim titriyordu kimin yanına oturdum hoca kimdi kafamı yerden kaldiramadim bütün sınıf dikkatle beni süzüyor gibiydi yada bana öyle geliyordu hoca geç gelen çocuk ayağa kalk dedi kafamı kaldırdım hocanın yüzüne baktım sesi aynı annemdi annem olmasından. Şeyler getirdim mesela babam beni döverdi sonra giderdi ben ağlamaya başlardım acıdığı için değil aslında aciz olduğum için kalkıp karşılık vermediğim ona bisse diyemediğm için sonra plak vardı evde onda erkin koraydan kahrolası çöpçüler aşkımı süpürmüsler şarkısını dinlerdim o şarkıyı dinlerkem acılarım dinerdi sanki pencerede bakar dışarıyı seyrederdim. Aklıma o şarkıyı getirip söylemeye başladım içimden sınıfta hala guluyorlardi hoca da yeter dedi. Sonra kafamı koydum masaya yanımdaki kız benim ismim aslı memnun oldum buz dedi tepki veremedim sustum konusamiyordum yutkundum boğazımda düğümlendi kelimeler ama sustum. Sonra kız galiba bozuldu ve gitti yanımdan iki üç tane çocuk gelerek hangi okuldan mezun oldun gibisinden boktan sorular sordu onları hiç siklemedım başım ağrıyordu gavat babam kafamı masa ile ilişkiye sokmuştu galiba 15 posta falan masaya koymuştum. Ayağa kalktım kapıya doğru yürüdüm herşey üzerime geliyordu sınıftan çıktım ağır adımlarla yürüyordum sonra arkamdan iki kişi buzzz diye bağırdı bana arkamı dönüp baktım bu hayat bana hiç gülmemışti şans yoktu zaten amk ilk okulda aşık olduğum gizem diye bir kızdı. Onu görünce aklıma bir gün beni çağırdıgıydı ağlıyordu kafasını omzuma koyup beni bıraktı dedi sevgilim gitti demısti.Bende ağlamıştım çünkü köpekle gibi onu seviyordum ama yine konuşamadm bana sen kimi seviyorsun buz diye sordu. Cevap vermek istedim ama birşey diyemedim yine yanından ayrılarak koşarak eve gittim o gün hiç birşey diyemeden yaklaşık 4 ay olmuştu o günden sonra hiç konuşmamıştım sonra sonra iyi sen falan derken zil çaldı sınıfa girdim oturdum yerime tahtaya ders programı yazıldı tahtayı inceliyordum arkada üç tane gavat am götden bahsediyor sağ tarafta kızlar okulun yakışıklılarını sayıyordu aslı geldi yanıma oturdu. Şu amk kızı birşey demese bağri diye içinden geçirirken mal kız isminin anlamı ne diye sordu. Yüzüne bakıp dalga geçiyor diye umut etmiştim ama gayet ciddi bir şekilde bakıyordu amk kızı içimden küfürler savuruyordum neyse sonra siktimin kitaplarını verdiler o bok sarısı poşetler ile zaten ayağım ağrıyodu birde bu kitapları taşıcaktim o gün öyle gitti eve doğru gelmiştim kapının anahtarını açtım amına vurduğumun adamı evdeydi galiba ve smack down izliyordu. Kapıyı açtım içeri giriyordum babam ne ara kalktı ne ara geldi tokatı suratıma koydu neredeydi am biti dedi okuldaydım dedim o da neden yemek yapmadın diye 15 dakika dövdü ayağa kalktım dudağım kanıyor gözüm morardigini hissediyordum sonra kumandayi kafama fırlattı artık dayanamadım ye kapıyı çarpıp evden çıktım pencereden kafayı çıkartı gelme bu eve sikerim seni dedi yapcak birşey yoktu amaçsızca koşmaya başladım koşuyor ağlıyordum bir an durdum. Yorulmuştum çok hemde nefes alamıyordum uyandım çimenlere saat 8'e geliyordu kafamı bulutlara çevirip küfür ediyordum bir adanmışliğn benim hayatımın geride bıraktığı herşeye ağlıyordum gözlerim kızardıgıni bildiğim halde sürekli ağlıyordum tek yapabildiğim buydu galiba kendimden utanıyordum etrafa bakıp anne babalarıyla dolaşan çocukları görüyordum daha da ağlıyordum nefret içime işlemişti benim hissetmiyordum artık hiçbirşey ayağa kalktım tekrardan. Etrafa bakıyordum koşarken tek düşündüğüm acizliğimdi büyük bir köprü vardı köprünün oraya gelip durdum hala ağlıyordum aşağıya baktım aslında herseyi bitirmek çok kolaydı atla ve son bulsun ellerim yine titremeye başladı atlamak istiyordum duygu yoktu his yoktu inanç yoktu sadece aşağıdan geçen arabalar ve onumde duran ölüm bakıyordum sadece düşünemiyordum sonucu. Atlayıp son bulmalıydı kimse umursamazdı zaten annem bırakmış babam kum torbası gibi dövüyordu beni sevdiğim kız geldi zaten onunda umrunda değildim köprünün korlukluguna ellerimi koydum buz gibi soğuktu ben acaba soğuktan mı titriyordum ağlıyordum hala küçük şeylerden mutlu olan biriydim ben aslında hayallerim vardı benim çiftlik kurup kendi halimde kapının önünde biramı yudumlarken güneşin batısını izleyen yaşlı adam olup ölücektim ben hayallerim vardı evet. Ölemezdim ellerimi çekip kaldırıma oturdum atlayamadım ölmeyi bile beceremedim. Oraya oturup öylece kaldım saatlerce oturdum ne yapıcaksin buz diye eve gidemiyorsun sokakta mı kalicaksın sen salaksin buz atlayamadın diye.Aklıma geldi eski bir evimiz vardı oraya gidicektim yıkıkdi biraz ama bir kaç gün idare ederdi beni galiba otobüs durağına geldim duraktı herkes sanki başka bir ırktanmışım gibi beni inceliyorlardı galiba zenci gibiydim dayak yemekten mor olmuş suratım. Patlamış dudaklarım kırmızı gözlerim otobüs geldi cam köşesine oturup kafamı cama koydum otobüs hareket etti. Eski günlerdeki gibi yoldaki arabaları sayıyordum hiç tanımadığım kendimi tanımaya başlıyordum. Yağmur başlamıştı biraz otobüs'un radyosunda erkin koray çalıyordu. Camdan süzülen yağmur damlalarını yarıştırdım galiba ilk defa kafamı birşeye bu kadar vermiştim sol taraftaki damla birinci gelmişti otobüs toprak yola girdiğinde kafam cama çarpıyordu. 3.5 sene önce falan oluyor. Otobüs son durağa geldi indim otobüste yağmur damlaları suratıma geliyordu eve doğru koşar adımlarla giderken yağmur fazlalasti bende kendimi köşedeki kiraathaneye attım saat 10.30 olmuştu galiba limonlu çay eşliğinde sigarayı yaktım dışarıyı seyrediyordum yağmur tüm nefretini kusuyordu dünyaya sanki çayı yudumlarken yine aklıma on yıl sonra nerede ne bok yerim diye aklıma geldi sadece düşünüyordum bu durumu sigarayı tüm sehvetimle içime. Çay bitti sigarayı da söndürdüm. Yağmur dinmek üzereydi 1 lira bırakıp çıktım dışarıda ıslak toprak kokusu vardı yağmur güzel bir şekilde hafiften yağıyordu. Eve doğru gelirken bakkalın birinden bayat ekmek ve 5 tane cino çikolata alıp evin kapısını açıp içeri girdim eşyalar vardı o evde biraz eskiydi bilen varsa odunpazarı evleri vardır eskişehirde o evlerden di 2 katkı ahşap ev içinde yürürken rahatlatan ses çıkıyordu. Lise 3'de gidiyorum bu arada. Evde küçüklük resimlerim vardı bir tane de annemin fotoğrafı tek fotoğrafıydi o uzun sarı saçlı ela gözlüydü annem güzel kadındı ama hüzünlü bakıyordu acaba babamda onu dövüyormuydu ondan mı gitti beni hiç sevmedi mi ki ? Gözlerimden yine yaşlar süzüldü ekmeği böldüm ikiye içine cino'yu koyup pencereden dışarıyı seyrettim yine. Saatler geçiyordu ekmeği bitirince uzandım divanın üzerine hayal kurarak çiftliğimi ve annemin geri geleceğini hayatın düzeleceğini düşünerek devam uyudum. Sabah ezanı okunurken uyandım normalde babam tekme atarak uyandırırdi kahvaltı hazırla diye ilk defa tekme yemeden uyandım kendi kendime gülüyordum mal gibi gözlerim şişmişti çıktım evden caminın cesmesinden yüzümü yıkayıp saçlarımi düzelttim yola koyuldum yine bir sağ tarafa bir sol tarafa doğru yürüyordum. Aynı kahveye gidip limonlu çay eşliğinde sigarayı yaktım dayı önüme bir simit bıraktı kahve boştu yanıma oturup anlat bakalım deli kanli dedi ismin ne dedi buz deyince tebessüm etti buz erimişsin sen ya derdin nedir anlat diye konuşmaya devam etti o an herşeyi anlatmak istedim konuşmak böyle böyle diye ama sonra kafamı dışarıya doğru çevirip benim ne derdim olucak dayı bu yaşta dedim yalanda söyleyemiyordum sadece bunlar çıktı ağzımdan anlatamadım yine çayı hızlıca çıktım oradan okul saati yaklaşmıştı otobüs durağına doğru yola koyuldum Otobüs'e binip okula geldim geç kalmıştım galiba üzerimdeki kıyafetler şekil değiştirmişti . Hızlıca sınıfa doğru koştum kapıyı çaldım içeri girdim hoca gel dedi niye geç kaldın diye sordu bende yine cevap veremedim nedense buna bile cevap vermekten aciz biriyim. Yerime geçerken arkadaki kızlar çok tarz ve tatlı yaaa diye hayvansı sesler çıkartıyorlardi. Yüzümde hafif tebessüm oluştu. Yerime oturdum aslı naber dedi iyi dedim o da bende iyiyim dedi. Sonra hoca hadi tanisalım dedi sıra sıra isimleri sayıyorlardı merve sinem aynur gülşah muhammed diye sonra arkadaki birisi gizem dedi sonra arkamı dönüp baktığımda o da neydi benim gizem sınıf değiştirmişti birden heyacan yapmıştım sıra bana geldi buz dedim sınıftan fısıldama sesleri falan geldi bazı kızlarda gülüyordu sonra hoca annen baban ne iş yapıyor diye sordu babam mühendis annem bilmiyorum dedim.Oda nasıl diye sordu bilmiyorum ışte dedim utanarak ilk defa cevap verebiliyordum sonra hoca kimle kavga ettin dedi bende babamla teketek çıktım dedim sınıftan bir kahkaha koptu hoca falan da güldü sonra ciddimisin dedi hoca bende yok hocam kavga etmedim düştüm bisikletten dedim utanarak nasıl bu kadar konuştum bende bilmiyorum galiba gizemin sınıfa gelmesinden oldu bu sonra oturdum yerime yanımdaki gavat asli ne komiksin ya buzzz dedi cevap vermedim yine bozuldu galiba amk kızı. O ders öyle geçti teneffüs oldu gizem yanıma otursana dedi gavat aslı yine neden oturcakmış yea diye çıkıştı bende yok ya böyle iyi yanındaki de zaten kalkmaya pek niyetli durmuyordu sonra yanına 4'lu takılan kızlar geldi hani şu okulun başında gördüğüm sonra bana adımı falan sordular gizem izliyormu diye baktım ama kızın umrunda değildi sanki bende buz deyip kafamı masaya koydum kızlara yüz vermiyordum çünkü. Vaktim yoktu ve birine hesap vermeyi sevmezdim yani çıksam bile sadece okul varken falan buluşurdum çok kız vardı çevremde tipim iyiydi yani her kızı elde edebilirdim ama içimden sadece gizem geliyordu sadece aklımda kız deyince o vardı. Neyse kızlar giderken çok havalı bu amk gibisinden birşeyler söyledi takmamıştım sonunda sınıfa gavat ülkücü tayfa gelmişti sınıfın erkeklerini çağırdılar bir tek ben kalkmadım yerimden galiba başkanları bana bakıyordu. Yanıma gelip ismin ne diye sordu buz dedim senin havan kime dedi cevap vermedim sonra erkekleri buraya çağırdım sen neden gelmedin karı dedi arkasındakilere bakıyordum köpek sürüsü gibi en azından 13 kişi falan vardı kalksana ayağa dedi sonra arkadan gizem geldi başkanın kulağına birşey dedi ve başkan eritirim ben bu buzuda neyse aşkım dedi gizeme o an ben zaten erimiştim gizemin gözlerine baktım son kez kafamı masaya koyarak sadece ağladım a**** zenci y**** soktumun aslı.Yine yanıma gelip buz ağlama yaa deyip göz yaşlarımı eliyle sildi her durumda salak gibi ağlıyordum neden bilmiyorum ama tek yapabildiğim bu oluyordu. o anda aslıya karşı bir sempati duymaya başladım ama o kız fazla züppeydi beni aşardı diye düşündüm aslı rahat bırak dedim bağırarak kızda pardon özür dilerim dedi bütün sınıf susmuştu. Derse girdik kafamı koyup uyudum öyle galiba 3 ders falan uyumuşum uyandığımda 1 ders kalmıştı son anneme benzeyen hoca geldi yine. Hoca sınıfa geldi annemin fotoğrafına çok benziyordu o yüzden o hocayı çok sevmiştim hoca psikoloji öğretmeniydi. Neyse sınıfa geldi serbestsiniz dedi ben yine kafamı masaya koyup hayallere daldım. Sonra bir el dokundu uyumuşum hoca kaldırdı dedi ki bana bakarak hadi kalk buz dedi bir tek senin isimini hatırlıyorum sınıftan dedi sonrada yüzüne ne oldu diye sordu bana sınıf beni dinliyordu. Yine aynı cevabı vercektim ama ses çıkarmadım sonra kafamı okşarak yerine geçti ilgincsın dedi sınıftaki kızlar falan evet hocam çok cool dedi sonra zil çaldı çıktık okuldan çıkışta sınıftaki kızlar beni doğum günlerine çağırdılar evindeymis sende gel lütfen dedi bende malesef dedim neden falan diye sordu cevap vermeden çıktım okuldan otobüs'e bindim bugünde boş boş geçmişti çarşıya gidip yicek birşeyler aldım sonra eve doğru yola koyuldum kafam çok ağrıyordu. Galiba babam kafamı masaya vurmadı diye tabi bünye alışık değil dayaksız yaşamaya sonra eve geldim oturdum yine radyo vardı galiba bozuktu onu yaptım açtım yine saçma salak pop şarkılar bakıyordu sonra yine eskilerden barış manço çalan yeri açtım ekmek arası döner vardı yanında da ayran ikisini yedim canım çok sıkılmıştı evde zaten radyo da doğru düzgün çekmiyordu dışarı çıktım yine aynı kahveye doğru yol alıyordum birde ne göreyim babam. Yanında bebek ve taş gibi kadınla dolaşıyorlardı karıcım falan diye fotoğrafını çekiyordu. Galiba babam evlenmiş çocuğu da olmuştu aklıma evde gördüğüm yüzük falan geldi cidden öyleydi beni tekmeleyen adam karısına ve çocuğuna şekerim diyordu çocuğu seviyor canım yavrum falan diyordu uzaktan izledim kanım buz tutmuştu sadece izledim gözlerim doldu ama ağlamıcaktım öyle onları izledim hayat çok garipti bir insan gülerken diğeri ağlıyordu öylece baktım onlaraKahveye gittim yine aklımda bu yaşadıklarım vardı kafamı başka şeylere götürmeye çalışıyordum ama olmuyordu girdim yine aynı dayı ben söylemeden limonlu çayı getirdi sigarayı yaktım dertli dertli çaydan yudumlayıp sigarayı çekiyordum dumanını üfleyemiyordum bile dayı yine yanıma geldi evladım anlatda bitsin kurtul dedi rahatla dedi bende zaten rahatım dayı dedim bir sıkıntım yok diye gecistirdim dayı kalktı tek dediği buda gelir buda geçer takmaaydı öylece kaldım. Yaşamak için nedenlerim vardı düşünüyorum ama sonuç çıkmıyordu. Düşünürken uyuyakaldım. Sabah kalktım yine morluklarım geçmeye başlamıştı ama acıyordu biraz da karnım ağrıyordu cebimde beş lira ve beş tek camel sigara kalmıştı annemin para yollamasına ne kadar vardı bilmiyordum daha doğrusu ayın kaçıydı ondan bile haberim yoktu benim. yeni bir gün başlıyordu 24 sayfalık kitabın 6 sayfası gitmişti bile ne garipti dünya. Saçlarımı düzelttim yüzümü. Yıkıyordum suyu yüzüme çarpıp aynaya baktım hayatın yüzüme verdiği hediyelere geçermiydi hediye vermeyi bırakırmıydi ki hayat bana. Artık düşünmek istemiyordum. Yine aynı kahveye gittim bir tane simit limonlu çay ve sigara ile kahvaltımı yaptım karnım hala açtı kaç gündür düzgün birşeyler yemedim tabi dayı bu gün yanıma gelmedi ilgilenmedi bile belki en iyisi buydu kimseyle samimi olmamak hayat insanı öyle noktaya getiriyor ki kimseye güvenemiyorsun kendine bile. Tek güvendiğin kalbin aslında. Kahveden çıktım sigarayı bile istekli içemiyordum yine lanet okulun yolunu tuttum okula neden gidiyordum bunu bile bilmiyordum aslında yine geç kalmıştım galiba zaten otobüs şoförü 60'ı geçmiyordu. Okulun kapısına geldim 2 tl para 4 tek sigara yaşamak için güzel şeylerdi. Hızlı adımlarla sınıfa girdim hoca geç dedi kızmıyorlardı çünkü lisenin başlarıydı. Sınıfa girdim arkadaki kızlar yine bu çocuk her gün daha yakışıklı oluyor diyorlardı halbuki kendime doğru düzgün bakamıyordum bile sadece yüzümdeki morluklar geçiyordu aslında morluklar ile daha seksi oluyordum ama neyse.Sonra yerime geçtim kafamı yine masaya koydum bir çiftlik hayal ettim içinde hayvanları olan bahçesi kocaman kimsenin olmadığı sadece umutlarım ve benim kalbimin olduğu bir çiftlik kapısında iki tane tavuk minyatürü olucaktı ama ahşap her tarafı böyle sabah güneşi pencereden içeri giren bir çiftlik. O gün hayatımı değiştiren bir olay olmuştu son derse kadar mal gibi uyudum sonra aslı uyandırdı yine ne istiyordu bu kız kendini bana bir siktiremedi amk kızı diyordum içimden ama birden bana üzülme neler yaşadığıni kimse bilmiyor ama bilmesini istemiyorsan da hissettirme onlara güçlü görün dedi o kızdan bu kadar mantıklı söz çıkması imkansız gibiydi. Birden yine ellerim titredi bir tek gizem ile konuşurken titreyen ellerim aslı'nin sözlerinden sonra daha şiddetli titremeye başladı. Kafamı kaldırdım güçlü değilmiyım dedim titreyen korkan elimi tutu çok güçlüsün hemde çok dedi bu yüzden seninle konuşmak istiyorum dedi cevap veremeyen benim ağzımdan sadece tek bir kelime çıktı korkuyorum. Ellerimin titremesi geçmişti kimseye korktuğumdan bahsetmemiştim neden. Neden korkutuğumu bilmiyordum acaba birinin benimle ilgilenmesinden mi korkuyordum yada birşeyi sahiplenmekten mi bunu hiç anlayamadım gerçi babam ilgileniyordu benimle döverek sonra aslı ellerinde ismin gibi dedi cidden ellerim her zaman soğuk olurdu gerçi babam kemerin tokası ile 50 kere falan vurduğu zaman alev çıkartmıştı. Gülümseyebildim yalandan en iyi yaptığım şey buydu benim aslında gülümsemek s********* hayatında. Hiçbirşey yokmuş gibi sadece gülümsemek ne kadar ağlasam acı çeksemde arkamı dönüp gidebilmekti. İçime atıyordum herşeyi atmamalıydım biliyorum ama çıkıp da anlatamazdım güçlü değildim o kadar. aslının buz demesiyle kendime geldim senin susman aslında en büyük cevap dedi anlamıyordum bu kızı bu kadar salak davranana biri için fazla samimi gelmişti bana galiba annemden görmediğim sevgiyi bundan görmüştüm ellerimi hala bırakmamıştı hala soğuktu ellerim ama o sımsıkı tutmuştu ellerimi çektim hızla ne olduğu ne yaptığım hakkında en ufak bir fikrim yoktu içimden gelen birşeyde yoktu aslında yine susup kafamı koydum birine bağlanmaya bile vaktim yoktu lanet hayatta. Tek başıma kalmıştım ben bu büyük hayatta bu büyük dünyada küçük kalbimle kalmıştım. Zil çaldı koşar adımlarla sınıftan çıktım hemen eve gitmek istiyordum saatlerce ağlamak hayatın bana veremedikleri için hiçbir kimsemin olmayışına ağlamak istiyordum kahveciye anlatamama ağlamak haykırmak istiyordum kafamdaki sorularla eve giderken boş bir camiye girdim semâya kaldırıp başını, son kez tövbe etmek günahlarıma ; küfürler savurmak, bir adanmışlığı geride bıraktığın boşluğa camiden çıkıp bir simitçiden 2 simit evin evin yolunu tuttum yağmur sepeliyordu kanlanmış gözlerimi kapayıp sadece rüzgârı hissetmek istiyrordum kollarımı açıp sarılmak istiyordum kendimi inandıramadığım geleceğime. Eve gelip uzandım sert tozlu yatağa sigarayı yaktım uyuamya çalışıyordum ama uyanıktım hiç olmadığı kadar… Bir mezara bekçi olduğum halde, hâlâ dayanıklı bir mermer olmakla övünüyordum galiba … Dudaklarım kurumuş gözlerim yorgun hayat benim amımakoymuş.Boşluktayım ben… Kimsem yok sadece umutlarım ve yaşamak için nedenlerim var … Belkide boşluk benim, boşluğa bakıyorum yada kendime… Sadece arıyorum bir şeyleri ne aradığımı bilmeden evden çıkıyorum. Cebimde 1 tek sigara var cüzdanımda 1 tl para fazla hayallerim yok benim ulaşılması kolay aslında… Küçük şeylerden mutlu olan biriyimdir belkide ama küçük şeylerim bile yok benim. umutlarım var sigarayı ağzıma götürüp yakarken tebessüm ediyorum geride bıraktığım her şeye, geride bıraktıklarım derken zaten pek bir şeyim yok… Kapşonu geçirip yürüyorum ne olduğunu bilmediğim boşluğa doğru, Boşluğa doğru gidiyorum salak saçma hareketler ve yalancı gülüşler ile avutuyorum kendimi… Hava çok soğuk ellerim üşümüş tutunmam lazım bir yerlere ve o anda boşluğa tutunuyorum ne olduğunu bilmediğim bir şeye sarılıyorum alışıyorum sanki ona bakıyorum onda gülümseme var hüzün var aşk var nefret var sevgi var karamsarlık var… Boşluğa bakıyorum sadece ellerim titriyor boşluğa bakıyorum ve bakıyorum…. Galiba boşlukta hayatı yaşıyorum… Benim hayatım boşluk galiba….Boşlukta kendimi yaşıyorum… Uyandığımda bayılmışım galiba yabancı olduğum bir evde kalkıyorum daha önce hiç tatmadığım bir sıcaklık ile. Etrafıma bakıyorum ilk defa karşılaştığım aile ortamından etkilenmiştim çünkü başımda tatmadığım anne şefkati ile anlıma dokunan güzel hafif gösterişli bir bayan. İyimisin diye bir ses duydum tam göremiyordum ama ses okuldaki hocanın sesine benziyordu ama suratını tam görememiştim. Ailenden birinin telefon numarasını versene buz dedi galiba bu benim öğretmenimdi. Yok dedim kafamı kaldırmaya çalıştım ama acıyordu galiba bayılırken kafamı çarpmıştım ama acımaması lazımdı babam masaya yada fayansa vuruyordu alışık olmam lazımdı böyle şeylere kafamda ne kadar çok düşünüyordum aynı anda şizofren gibiydim. Sikeyim böyle hayal gücünü diyerek bilmiyorum onları merakladırmaya gerek yok dedim ama hoca ısrar etti cevap veremiyordum. Bir sorunun mu var dedi bana anlatabilirsin diyerek elimi tuttu. Anneme benziyordu bu hoca ama annem hiç elimi tutmamıştı ki benim aklıma annem ilgili şeyler gelince ellerim titrerdi ama ellerim titremiyordu anlatamazdım bu hocaya sırf anneme benziyor diye ona söylemezdim herşeyi. Birşeyim yok hocam benim neyim olcak ailecek rahatız biz dedim .Evet öyleydi annem babam çok rahat olucaklardı ki beni hiç merak etmedi hadi babam ayyaş peki annem hiç mi merak etmiyordu ondan da nefret etmemek için kendimi zor tutuyordum hocam birşeyim yok dedim o zmaan dün eve gitmedin neden hala merak etmediler seni dedi onlarda telefonum kapanmıştır dedim o yüzden falan gibisinden geçiştirmeye çalışıyordum hocayı. Bana annem gibi ilgi gösteren kadına yalanlar savuruyordum hayat beni mecbur ediyordu. Ne yapablirim derken hocam sıkıldım artık kalkayım ben ziyaretin kısası makbuldür gibisinden dedim. Kalktım tuvalete gidip saçlarmı düzelttim kafam acıyordu. Bu kadar derdin içinde buda neydi amınakoyayım dedim. Sanki birisi kafamı sikmeye çalışmıştı. Hoca sürekli sorular soruyordu ama cevap verecek kafayı bulamıyordum. Hani sikiş sonrası sessizlik olur ya sigara yakar siktiğin kişiyi süzersin bende öyleydim etrafı süzüyorum kapıya açarken hoca birşey yesene dedi yok hocam aç değilim lütfen bırakın dedim sesim titriyordu bunları derken. Kapıyı açıp ayakkabıkarımı giydim koşar adımlarla yola çıktım gene ağlamaya başlamıştım neden ağlıyordum ben bu kadar ağlamamam lazımdı. Sigaramda kalmamıştı onun için bile ağlıyordum galiba sonra annem para yollamışmı diye aklıma geldi siktimin kafası sürekli mod değiştiriyordu bir ağlarken aklıma para nerden gelmişti amk. Babam vura vura kafamında amına koymuştu galiba neyse bir tane bakamatik bulma havaysıyla dolaşıyordum okula gitmicektim zaten o kadının yüzüne nasıl bakardım ben amk kafam yine dağılmıştı taaki bankamatiği bulana kadar bankamatiğin yanına geldim elimi cebime attım fakat o da ne cüzdanım yoktu o an başımdan kaynar sular boşaldı amına vurduğumun pederi maşayla vurduğunda da böyle olmuştu bana ama şimdiki çok farklıydı. Ne biliyim kart kayıp hiç param yok acaba nerdeydi bu kadar derdin arasında siktimin kartını nerden bulcaktım acaba yoldamı düştü ve aklıma hocanın evi geldi arkamı dönüp hocanın evine doğru yola koyuldum ama nasıl dicektim ne dicektim biliyorsunuz fazla iyi konuşmayı bilmem ben daha doğrusu konuşamam. Evin kapısını korkak bir şekilde çaldım hoca kapıyı açtı beni görünce biraz şaşırmış olacak ki biraz ürkek sesle birşey mi oldu dedi bende cüzdanım buradamı dedim sadece bu çıktı ağzımdan sonra dur bakıyım dedi geç sende dedi yok burası iyi diyebildim sonra evet yatağında kalmış diyerek verdi sarı deriden bir cüzdanım vardı sarardı markasıda amk hala duruyor o cüzdan amına vurduğumun babası vermişti nedense bana tek verdiği o cüzdandı birde morarıklar falan neyse cüzdanı aldım içi boştu zaten sadece nüfüs cüzdanım falan vardı birde hayati önem taşıyan kredi kartı cüzdanı aldım ve direk arkamı dönüp koşarak gittim yine hemen bankamatiğe taktım kartı ve oda ne annem 500 tl para yollamtı ekrana bakıyordum amk doğru mu diye yanlış birşeyler vardı galiba amk. Bildiğin 500 tl kullanılabilir bakiye yazıyordu içimden aha şimdi anasını sikerim piyasanin dedim hemen çekmek için bastım paralar elime geldi vay amk çok mutluydum artık kafam yerine gelmişti eee kaç günden beri birşey yemiyorum hemen gidip eve yiyecek aldım zaten evde eskide olsa eşya falan vardı. Annemin eviymiş o anahtarı bir tek bende vardı sanırsam güzel evdi o evi hiç unutmam hala o evde yaşıyorum babamdan çok severim o evi o derece yani neyse para tükeniyordu. Öyle falan da kızların çok hoşuna gidiyordu.Neyse o gün okula gitmemiştim rahattım bu sefer kafam da boştu. Çıktım dışarı tabi para var güven var. Bugün o kahveciye gidip herşeyi anlatıcaktım o adam ile oturup limonlu çay yarenliğinde sigarayı yakıp konuşmaktı kahveye doğru geldim içeriye girdim fakat dayı yoktu başka adam duruyordu ona burada duran dayı vardı yok mu o dedim o da ömer dayı vefat etti dedi ilk başta inanmadım kafam tekrardan karışmaya başladı. O an yine gözlerm doldu bu hayat bana ne zaman gülecekti ki kimseye bu yüzden samimiyet göstermiyordum ben aslında adamla karışıklı çay içemeden gitmişti kapının önündeki sandalyeye oturup kaldım Kahvedeki amca da ölmüştü artık o kahveyede gitmek içimden gelmiyordu doğruca eve gittim tekrardan sigara yakıp hayallere daldım ne kadar yorgundum bilemezsiniz o gün yemek yiyemedim uykumda gelmiyordu iki gün konuştuğum ömer amca beni neden bu kadar etkilemişti yada birine tam yakın olucağım zaman neden gidiyordu. Uyumaya karar verdim gözlerim acıyordu kapattım simsiki gözlerimi sonuna kadar açmak istemiyordum hiçbirşeyi görmek istemiyordum artk kimsem yok benim kimsem Sabah kalktım üstümdeki kıyafetler boka dönmüştü eve gidip eşyalarımi getirmem gerekiyordu.Okuldan sonra bunu kesinlikle yapıcaktım ama yarak kafalı adam evde olmaması lazımdı nasıl yapıcaktım ki kafamda bu soru dolaşıyordu sonra okulun yolunu tuttum yine geç kalmıştım sınıfa girdim aslının yanına oturdum hoş geldin buz dedi hoşbulduk falan sohbet ettik sonra dün neden gelmedin dedi bende hastaydım diye yalan söyledim ama aslı öyle birşey dedi ki şoka girmiştim Bana aslı yalan söyleme dedi dün hande hoca edit: Anneme benzeyen hocanın adı hande Herşeyi anlattı bayılmışsın falan dedi o seni evine almış dedi o anda birden kızardım acaba tüm sınıfa mı anlattı yoksa sadece aslı'ya mı rezil olmuştum ve bu hoca neden anlatmıştı böyle birşey beklemezdim. Teneffüste hocayı bulup konuşmam gerekiyordu.Aslı'ya öyle birşey yok dedim Bana iyi birisin buz dedi seni ilk gördüğümden beri seviyorum aşık oldum dedi ve senin bu tavırların beni üzüyor dedi Aslı haklıydı ama ne yapabilirdim ki birine bağlanamaz sevgili olamazdım vaktim yoktu böyle şeylere hem ben bırakıp giderdim ve kendimle zor ilgilenirken başka birini hiç düşünmemiştim. Cevap veremedim bana lütfen buz şans ver bana dedi ama aşk böyle bir şey miydi ki anlamadım beni fazla tanımıyordu ki aşık olmuş olamazdı sadece hoşlantı geçer diye düşünüyordum ama o bu hoşlantı değil dedi acaba içimimi mi okuyordu bu kız . Aşık mı oluyordum ona olamazdım ki kesinlikle olamazdım. O gün tek yaptığım eve gelip kafamdan geçenleri düşünmek yani aşkı Aşk nedir ki sizce? Var mı ki, hissedebilir, dokunabilir ve içine çekebilirmisin aşkı? Aşk nedir ki sizce ? Bana sorarsanız aşkı tattığı sanmıyorum ama belki yanımdan geçmiştir esinti olabilir ama rüzgar gibi bir etki bıraktığı kesin o esinteye kapılmak önemli rüzgar gibi olmayan o esintiden haz almak her saniyesinde aşık olmak…Hissetmek içinde, fırtınalar kopsa bile aşkı dinlemek ona bırakmak kendini… Aşk öyle birşeydir ki bir anda siyah beyaz hayat hiç olmadığı kadar renkli, yemekler hiç olmadığı kadar leziz, hayat hiç olmadığı kadar aşık olur sana, tatmaya çalışırsın hayatı işte hayatın tadını alabileceğin tek şey aşktır. Aslında kadınlar aşık olmaz sadece seni sen yapan özelliklere aşık olurlar senden o özellikleri yani aşkı almaya çalışırlar ve onu sahiplenirler…Hiç sahipsizlik hissi oluyor mu eğer oluyorsa aşkı tatman gerek sadece biraz tadına bakman ve dudağını ısırman ve biraz daha tatmak istememen damağında kalan tadı arzulaman. Aşk her zaman bu kadar şehvetlimidir ki ? Tek kişilik aşk ne peki ? Tek başına aşkı yaşadınız mı? Hiç konuşmadığınız bir insana aşık oldunuz mu siz ? Mesafeler var diye aşkınızdan oldunuz mu ? Sike sike aşkından oluyor. İnsan ne kadar aşık olsun araya birşey giriyor bırakmak zorunda kalıyor aciz kalma duygusunu tadıyorsun aşk kadar leziz değil ölüm kadar acı olduğu kesin. Tadı gidiyor hayatın geriye siyah beyaz sen ve ben kalıyor… Sadece siyah ve beyaz tat veriyor. Hiçbirşeyin önemi olmuyor geriye bakıp gözlerini kapatıyorsun… Ölü gibi dolaşıyorsun sokaklarda yollarda okulda gözlerin kapalı aklın kapalı… Bu kadar derdin içinde aşık olamazdım ben kesinlikle olamazdım birde bu dert gelemezdi başıma O gün de sigarayı yaktım evde oturdum makarna yaptım yemek yapmayı iyi bilirdim malüm gavat peder ben yemek yapmasam dövüyordu. İçimden geçiyordu acaba hiç merak etmedi mi beni adam ayık olmadı ki hiç farkına bile varmamıştır diyerek sigaradan derin derin çektim içime dumanı üflerken sadece tavana bakıyordum. Nasıl yaşamaya çalışacaktım ne yapacaktım bu koca dünyada neler yaşadım ben devam ederdi böyle ama işte ailemin olmayışı dayancak bir dalımın olmaması çok koyuyordu. Acaba aslı ile çıkmalımıydım. Kızada cevap vermemiştim ne düşünmüştür ki diye kendi kendime soruyordum. Herneyse ya zaten çıksak bile ayrılırdık öyle umuyordum. O gün hiç uyuyamadım sürekli düşündüm her günkü gibi herşeyi sabaha ezanı okunuyordu yine huzur doluydu şu lanet dünyada ezanın verdiği huzuru veren hiçbirşey yoktu. Duş almam lazımdı üzerim baya kirlenmişti amk zaten ama nasıl duş alıcaktım banyoya gitsem vakit yoktu ve ona para harcayamazdım. Ay sonu elektirk- su faturasını falan öderdim geri kalanı ile eve yine birşeyler alırdım zaten soğukta uyuyordum. Ayda eylül fazla soğuk değildi ama aralıkta falan ne bok yerdim bilmiyordum. Neyse aklıma sadece soğuk suda duş almak geldi çeşmeyi açtım ilk baştan kirli su aktı tabi musluk açılmadığı için kir dolmuş biraz aktı su ilk başta kafamı soktum suya fakat çok soğuktu acaba hiç girmesem mi diye düşündüm ama kirliydim çok bu halle okula gidemezdim. Derin nefes aldım avcuma su alıp biraz göbeğimi falan ıslattım aman tanrım ne soğuktu amk zaten evde soğuktu biraz ama yapcak bir şey yoktu. Sabunu aldım bir anda altına girdim ama o anda ne oldu amk kalbim sıkıştı nefes alamıyordum galiba heycandan ne yapcağımı şaşırdım tüylerim diken diken oldu amk donuyordum titremeye başladı ama bütün vücudum girmiştim artık duşa yapcak bir şey yoktu amk sabunlandım falan sonra tekrar durulandım ama beyler yemin ederim çıplak karın altına yatın o kadar soğuk değildir.Amına vurdumun devleti sıcak su neden dağıtmıyor diye düşündüm sonra hemen birkaç tane eski çamaşırda kafamı vücudumu kuruladım ama o da neydi hapşurmaya başlamıştım. Ama öyle böyle değil la ta ciğerlerimden geliyordu hapşurma sesi amına koyayım hasta olamazdım lan 3-4 senedir adam gibi hasta olmamıştım am bu hastalık fena geliyor gibiydi direk kurulandım da şaçlar ıslak kalmıştı hay amına koyayım dedim. Dışarı çıktım ısıncak bir yerler lazımdı amk sürekli hapşuruyordum bime girip mendil aldım blumemiydi neydi amk neyse gözlerimden de yaş geliyordu galiba şifanın en taşşaklısını kaptık diye düşündüm doktora gitmek lazımdı ama ilaca para mı vercektim amk ben iyileşirdim ben geçerdi ama şu saçları kurutacak biraz ısıncak biryer lazımdı okulun vaktinede çok vardı. Aklımda güzel bir fikir gelmişti amk hemen otobüs’e bindim hastalık aklımı sikmişti amk babam dövdüğü zaman evden kaçmıştım sokakta yatmıştım dışarısı -8 derece falan vardı o gün köpek ile sarılıp uyumuştum o zaman hasta olmayan ben titreyek karın altında yatan ben soğuk duştan sonra hasta olamazdım neyse dedim okula gelmiştim direk kendimi içeriye attım okulun başlamasına 1 saatten fazla vardı hemen tuvalete koşup kafamı el kurutma makinesinin altına koydum makine 2 dakikada bir duruyordu kafamı vuruyordum gene çalışıyordu orada belki 30 dakika falan makine ile ısınmak için seviştim ama hala titriyordum. Uykumda gelmişti galiba hastalıktandı zaten ucuz bimin mendili burnumu kızartmıştı burnumda yanıyordu amk. Sınıfa çıktım direk yine kitap falan getirmemiştim okulda amele gibi gidip geliyordum hayırlısı diyerek yerime oturdum okul boştu sadece etrafta yürüyen hademelerin sesi geliyordu kafamı masaya koydum derin bir uykunun habercisiydi bu gözlerimin kapanması ve ne olduğunu anlamadan uyumuşum. Öyle içim geçmiş ki ders zili çalarken uyandım 45 dakika falan uyumuşum orada Aslı’da gelmemişti zaten gelse kesin kaldırırdı kız beni o değilde sınıfta gizem ve aslıdan başka kimseyi tanımıyordum amk. Arada yanıma gelip konuşmaya çalışan kızlardan başka konuştuğum kimse yoktu daha doğrusu oramım yoktu. Her neyse ilk 2 ders çok yaşlı bir hocanındı o derstede uyudum. Fizik dersiydi galiba pek çözememiştim dersleri dinlemiyordum zaten fazla bir şey anlatmıyorlardı o değilde benim kitaplarım pederin evinde kalmıştı bu kadar derdin arasında babamın evine gidip eşyalarımı falan alacağımı tamamen unutmuştum amk. Yine kafamı üzerinde yoğunlaştıracağım bir şey bulmuştum okulda böyle geçer diye ummuştum. Öyle olmadı ama öğle arasında okulu bir gezeyim diye çıkmıştım koridorda yürürken birden bir tane kzı kafamı yukarı kaldırıp dudağımdan öptü kimdi la bu kız amk hiç görmemiştim sonrada koşarak gitti arkasından 2 tane erkek yanıma geldi ne yapıyorsun sen amcık dedi ne olduğunu anlamamıştım la ben bir şey yapmadım kız kendi öptü dedim 2 saniyede ne olduğunu anlamıştım ama zevkliydi la öpüşmek kızda gideri vardı arkasından bakmıştım biraz sonra çocuklar seninle sonra görüşücem kardeşim diyerek kızın arkasından bağırdılar. Hay amk dedim içimden daha yeni duş almıştım cenabetde değildim de bu amına vurduğumun olayları neden benim başıma gelmişti ama bir yandan benim Rıfkı kalkmıştı istemsizce bunu sınıfa girdiğimde farkettim neyse sınıfa geri geldim ateşim vardı galiba gözlerimde iyice sulanmıştı kalan 3 derside uyuyarak geçirdim. Sıra gelmişti herşeyi bırakıp gavat pederin evine gidip eşylarımı almak çok heycan yapmıştım eğer beni evde bulursa geçen sene yaptığı gibi duşta dövüp kilitlerdi hadi hepsini geçtim birde içeri gelip şıcar giderdi çıkarmazdı beni 3 gün oradan. Aklıma gelmişti bu yaşadığım olay of amk Unutmak lazımdı bunları eşyaları almak lazımdı ama bu ayyaş evde yokken bunu nasıl ayarlıcaktım ki okul çıkışı hemen eve gittim etrafında biraz dolaştım babam yok gibiydi ürkek adımlarla kapıya doğru yaklaştım evet evden smack down sesleri gelmiyordu kesin yoktu hemen hızlıca davranıp anahtarı aldım elime kapıyı açtım kıyafetler kitaplar falan alıcaktım içeri girdim fakat o da neydi amk Birden o smack downdaki gavat spikerin sesini duydum televizyon açılmıştı galiba kapının sesini duymamış olucak ki ses çıkarmadı bu arada bilen varsa rick flair dövülüyordu gene neyse yavaş adımlar ile oturma odasının oraya doğru yürümeye başladım içeriye baktım sızmış gibi bir hali vardı ama bu gavatn sağı solu belli olmuyordu ses yapmamak için götümü çıkartıyordum adeta kitapları bulmuştum sıra çantama Tam o sırada arkamdan adamın sesini duydum ne işin var lan burada diye birşey diyemiyordum gene dövecekti galiba amk dayanamazdım tam kendime geldim yeni bir hayat kurmaya başlamıştım olmazdı birşeyler yapmam lazımdı üstüme doğru gelmeye başladı bacaklarını kircam diyordu ellerim titriyordu yine ağlamaya başladım birşeyler yapmak lazımdı elimi masaya attım ve elime bıçağı aldım üstüme doğru geliyordu bıçağı havaya kaldırdım adam bicaga bakıyordu ne yapcaktım ki Elimde bıçak korkuyorum ne yapıcam ki ben yeter artık dedim bıraktım bıçağı elimden attım bağırarak yeter artık baba dedim ağlıyordum adam birden durdu yeter baba dövme artık yalvarırım vurma gidiyorum gelmicem hayatımı yaşatmadın bana bırak artık ne istiyorsun evladın sana yalvarıyor dedim.O anda o beni döven adamın gözünden yaş geldi bana tek dediği şey annende bıraktı sende bırakma Annemide dövüyordun değil mi o yüzden gitti o değil mi dedim üstümdeki t-shirt çıkardım morlukları göstererek bunlar ne baba neden yaptın ben sana ne yaptım dedim ne yaptım neden vurdun bana ben sadece baba istedim ben ama sen bana morluk acizlik duygusu verdin lanet olsun sana diye bağırdım Normalde beni orada dövmesi gereken adam birşey demeden ağlıyordu ne olduğunu anlamadım pencereyi kapatıp yanından geçtim oğlum dedi bana son birşey söyledim: Ben senin oğlun değilim sende benim babam affetmicem seni diyerek kapıdan çıktım rahatlamıştım ama ne olsa da babamın o sözü geliyordu aklıma ağır ağır yürüyordum rahattım artık kafamı bulutlara çevirdim yeni bir hayat başlıyordu benim için yeni bir dünya yaktım camel sigarayı çektim damarlarıma kadar Teomanın hava ayaz mı ayaz ellerim ceplerimde şarkısını mırıldanıyordum bir yandan daha önce hiç bu kadar lezzetli olmayan sigarayı çekiyordum çevreyi süzerek ne yapcağımı bilmeden yürüyordum aynı kahvenin önünden geçiyordum içeri girip babam beni dövüyordu sürekli annem yok tek başımayım ömer dayı sen nerdesin diyerek bağırdım kahvedeki herkes bana bakıyordu merak ediyorum acaba beni duydu mu o anda tek üzüldüğüm şey belkide ömer dayı ve annemi hiç tanımamak Olması haricinde hiçbirşey yoktu kafamda kahvenin kapısını kapatıp ahşap evimin yolunu tuttum ve aslı ile takılmaya bile karar vermiştim. Değişecektim hemde çok fazla duygularım yaşadıklarım aynı düşüncelerim aynı olucağını bildiğim halde kendimi bile inandıramadığım geleceğe artık daha doğru gidicektim evin kapısının önüne geldim kapıyı açtım içeriye girdim eşyaları bırakıp kendimi yatağa bıraktım. Belkide bir daha hiç uyanmamak üzere uyuyordum Otobüs'e bindim aklımda aslı vardı otobüsden indim direk sınıfa çıktım yine geç kalmıştım hoca daha girmemişti heycan ile sınıfa girdim aslıya gelsene dedim kapıya çıktık dediğim şeyler beni fazla tanımıyorsun ama benim ailem olurmusun beni severek tanırmısın dedim Otobüs durağına doğru gittim gelen ilk otobüse bindim otobüs gidiyordu üç durak önce indim otobüsten yaktım sigarayı 16 tek sigaram vardı ağır adımlar ile okula doğru gidiyordum sonra arkamdan biri bağırdı beyler asliydi hemen konu açıldı naber falan diye sonra bana beni sevmiyormusun dedi cevap veremedim tüm hiç mi hoşlantı bile mi yok dedi yine cevap vermedim önüme geçti benim buz konuş artık lütfen Dedi bana hayır desen bile cevap ver dedi susman bitiriyor beni dedi. Sadece gözlerine bakıp aslı beni tanımıyorsun bende seni senden hoşlanıyorum ama sevgi değil dedim ağlıcak gibi oldu kız seni tanımak istiyorum seni tanırken sevmek istiyorum dedim aslı birden sol yanağını yukarıya kaldırdı bunu mutlu olduğu zaman yapardı hep.Bana bugünkendini anlat dedi tanıt bana bnde sana tanıtym dedi gitmeyelim okula konuşalım dedi okul başlayalı 4 gün oldu ben 2 gün okula gitmmistm Ama o bana inanır mısınız annem gibi geliyordu yani şöyle annesini tanımayan her çocuk gibi kızlar bana yaklaşınca onları annem gibi görüyordum ben. Tamam diyebildim sadece koluma girdi ağzımdaki sigarayı aldı attı bu hareketi ofsayttı ama birşey demedim çok hızlı davranıyordu ve ben korkuyordum beyler neden bilmiyorum ama onu daha tanımadan kaybetmekten korkuyordum Otobüs'e bindik çarşıya geri dönmek için otobüste pinhani çok aşık şarkısı dinlemiştik tekrar tekrar İndik otobüsten istasyonun orada bank vardı oraya oturduk saat 8.45 de oraya gelmiştik akşam 5'e kadar konuştuk başımdan geçen her şeyi ağlayarak anlattım beni saatlerce dinledi asli gözyaşlarımı sildi ben anlattım o dinledi bunları yazarken ağlıyorum beyler çünkü ben ona aşığım hala arada o banka gider otururum yine yakarım camel sigarayı saatlerce onu hatırlarım o şarkıyı dinlerim ağlarım orada .Devamı geliyor beyler biraz zaman verin aklima geldi aslı bir sigara yakaym Orada onunla vakit geçirmek o kadar zevkliydi ki hayatımda daha önce hiç yaşamadığım bir tat alıyordum. Galiba ilk defa birisi beni seviyordu ya.Böyle ikimizde diyecek birşey bulamayıp sustuğumuz anın verdiği huzuru hiçbirşeye değişmezdim. Ama yinede korkuyordum beyler yada şımarmıştım bilmiyorum ama birine bağlanmak çok garip bir hismiş peki ben bunca işin arasında nasıl ilgilenicektim aşık olmak istemiyordum ona ben Benim elimde değildi ki aşık olmak bu nerden çıkmıştı bu kız nerden çıkmıştı amk kendi kendime soruyordum ve o bana öyle birşey anlattı ki beyler o an kendimden geçmiştim. Hiçbirşey düşünemiyordum o an ikimizde suruyorduk ve sadece ağlıyorduk çocuk gibi ağlıyorduk iki bebek gibi. Ne hayatlar varmış ben kendiminkine zor derken başka insanlar neler yaşamış dünya öyle bir yer ki ne neden oluyor hiçbir fikri olmuyor insanın . Ona aşıktım nasıl oldu neden oldu ama galiba hayat ilk defa bana ağlarken gülmüştü garip bir gülme tarzı vardı dünyanın ama gülüyordu. Asli bana dedi ki iyi yada kötü bu hayatı benimle yaşa nasılsa son bulcak...